Het is alweer lang geleden dat ik mijn gedachten (omtrent bdsm) uitschreef. Laatst las ik terug in alle oude schrijfsels die in mijn pc staan.
Goh wat werd ik moedeloos van die 'zoektocht'. Ook al was ik dan niet bewust of actief aan het zoeken...ik was toch op zoek naar mezelf.

Wat een verschil met nu. Me veilig weten bij mijn partner die niet alleen mijn maatje is maar ook mijn Dom. En juist in die veiligheid ontstaat er wel eens verwarring. Zet ik stappen die ik eerder nooit gezet heb. Niet wilde zetten, niet durfde zetten.

Ik wist me feilloos te verbergen achter een zelfverzekerde houding, dat was puur zelfbescherming. Nu hoeft dat niet meer, de kwetsbare kanten mogen naar buiten komen....en dit gebeurd dan ook.

Diep verborgen verlangens sluimeren niet altijd meer op de achtergrond maar worden actief. Sturen mijn dromen, voeden mijn fantasie, versterken mijn behoeftes. Maar wat is het toch ontzettend moeilijk voor een controlefreak als mijzelf om dat soort diepe en intieme gedachtes en verlangens te uiten, naar hem toe.

Ineens voel ik me onzeker. Onzeker met mijn subgevoelens. Ja ik kan ik me volledig en onvoorwaardelijk overgeven...fysiek. En geloof me (ik weet zeker dat ik hem trots maak daarmee) als ik me dan overgeef dan is het ook echt met volle overgave.

Alleen geestelijk...geestelijk me overgeven is nog altijd een drempel.
Dat gedachtengoedje..is mijn heiligdom.

Ooit begon ik met schrijven toen ik aan het begin stond van de ontdekkingstocht op fysiek en emotioneel gebied, het lijkt alsof er een cirkel rond is. Tijd voor een nieuwe cirkel.

Na lange tijd is de behoefte er weer om te schrijven, dus dit weblog is een mooie gelegenheid om daar weer iets mee te doen.