Een vreemde mix soms.
De tegenstrijd in die twee daar was ik intussen al wel aan gewend geraakt, de conflicten worden in de loop der tijd minder. Was ik voorheen blij dat er periodes waren dat verlangens iets in mijn gevoel aanzette dat gedachtes kon overrulen is dat nu andersom.
Verlangens zijn soms zo sterk, zo overweldigend dat ik niet weet hoe ermee om te gaan. Er gehoor aan geven is niet altijd een optie, is vaak ook iets dat enorm botst. In mij.
Rust is ver te zoeken.
Het lijkt ook of er weinig is dat me rust geeft. De beleving van bdsm, het uiten van de subkant, was vaak een aanzet tot rust maar dat is omgeslagen in onrust zonder een verklaring, oorzaak of aanleiding te kunnen vinden. Het gevolg is dat er meer onrust is, meer denken. Gedachtes die een soort eigen leven gaan leiden, die me meer en meer verwijderen van dat bijzondere gevoel.
Overgave is ineens niet meer een vanzelfsprekendheid. Uiting geven aan mijn gevoelens is ineens geen spontane reactie meer. Alles bij elkaar...verward het me, enorm.

Mijn gedachtes sturen aan op loslaten van bdsm zonder dat ik erachter kan komen waarom. Waar komen die gedachtes vandaan. Meestal zijn ze toch een reactie op een emotie, dus wat is er dan gebeurd, wat speelt er dat dit in mijn gedachtes speelt. Ik heb het op een akkoordje gegooid met gedachtes...zij beloofd minder te denken, zich minder te laten horen. Ik onderneem voorlopig nog niets, ik kan niet zomaar die knop omzetten. Ik kan zeker niet besluiten om bdsm los te laten want volgens mij verloochen ik dan een stukje in mijzelf, misschien wel een belangrijk stuk in mijzelf. Maar datzelfde stuk kan nu haar weg ook niet vinden, en dat leidt weer tot verwarring en vaak ook tot verdriet en onmacht.

Verlangens zijn verplaatst naar een soort vage herinnering, ik voel en beleef ze soms wel maar ze lijken op afstand en zijn op die manier makkelijker te negeren. Niet dat dat me gelukkiger maakt, niet dat het me een fijner gevoel geeft maar op een vreemde manier geeft het me wel even rust.

En rust is nu juist waar ik het meest behoefte aan heb, zowel om mij heen, in mijn leven als in mij.