Mijn muur geef ik je, wees er voorzichtig mee vertel ik je.
Breek haar niet zomaar af, de stenen zouden massaal over je heen vallen.
Koester haar kracht, laat haar weten dat ze er mag zijn. Dat ze haar nut al zovele malen bewezen heeft en ze zal toestaan dat je haar stenen verplaatst. Niet om haar te verplaatsen naar een plekje in de schaduw, waar planten haar overwoekeren tot ze het zicht op de wereld kwijt is. Niet naar een hoekje in de tuin waar haar stenen netjes opgestapeld nutteloos liggen te wachten om elders dienst te doen.

Laat haar stenen de pijlers zijn waarop geborgenheid gebouwd wordt, laat haar fundament het fundament zijn waarop ons delen is gebaseerd.

Laat haar stenen samensmelten met ramen, zodat zon en licht kunnen binnenvallen en jij de rust en veiligheid van haar muren kunt ervaren zoals zij die altijd gegeven heeft aan mij.