Een spoortje licht
Ik sluit mijn ogen terwijl ik de stralen warm water op mijn huid voel, met een mengeling van verwachting, verlangen, twijfels en onrust denk ik aan straks. Warm van binnen dat mijn kreet door jou gehoord is, mijn kwetsbaarheid gezien, mijn verlangen gevoel. Ik spoel alle negatieve emoties weg en stap onder de douche uit. Naakt sta ik voor de kast, waarmee kan ik jou laten zien dat ik wil geven...mijn oog valt op een lange zwarte avondjurk. Ik geloof niet dat je de jurk kent, in gedachten maak ik het beeldje compleet. Ik neem de jurk mee naar de slaapkamer, zorgvuldig kies ik luxe zwarte kousen uit. Geen hold-ups dus ik kan niet zonder jarretels, ik zoek een simpel zwart gordeltje uit, met weinig kant, grotendeels transparant.
Terwijl ik de gladde stof van de kousen mijn huid voel strelen dromen mijn gedachten weg, voel ik jouw vingers die mijn huid strelen. Ik laat de jurk over mijn schouders glijden, de zwart transparante stroken accenturen mijn taille, ze laten net niets zien van de jarretels eronder.
Ik ga zitten en schuif mijn voeten in zwarte pumps, dunne leren bandjes om de enkels, een zilverkleurige naaldhak, niet te hoog maar hoog genoeg om sierlijk te zijn.
Terwijl ik opsta bekijk ik het resultaat in de spiegel, dit zal je verrassen en ik glimlach bij het vooruitzicht van jouw verbaasde gezicht. Dan loop ik naar het nachtkastje en pak daar mijn halsbandje uit. Dat bandje dat zoveel met zich meebrengt, zoveel tegenstellinge, zoveel emoties, van wanhoop tot puur geluk. Wanneer het bandje zich om mijn hals sluit en ik de druk voel van het zachte leer in mijn hals, het zachte leer op mijn enkels en de gladde stof van de jurk en de kousen...weet ik...ik ben bijna thuis.
Straks open jij de deur, laat me binnen, omhelst me en dan kom ik thuis waar ik geef aan jou. Waar ik mijzelf volledig overgeef aan jou en alle emoties van dit weekend achter me laat om alleen nog maar te zijn.
MisTique
4 december 2005