mijn verhaal
15 augustus 2006
Door de jaren heen heb ik veel dagboeken
geschreven, na verloop van tijd werd het me te persoonlijk om die
nog te publiceren. Wel schrijf ik geregeld op mijn weblog en af en toe probeer ik de grote lijnen hier te verwoorden, zoals
ik op 12 april 2004 en 12 april 2006 al deed, en nu nog eens dan.
De vanzelfsprekendheid van veel dingen is verdwenen voor me. Het vertrouwen
in mijn partner liep deuk na deuk op, grenzen werden overschreden,
er was geen sprake meer van respect en de scheidingslijn tussen bdsm
en mishandeling, tussen domineren en manipuleren, tussen geven en
afdwingen, tussen mindgame en geestelijke mishandeling, was weg. Ik
kon niet anders dan een lijn trekken en strijden voor veiligheid,
rust, zelfbehoud, zelfrespect en zelfvertrouwen. Niet nog eens wil
ik mijzelf verliezen, ik wil juist dichtbij de basis in mijzelf zijn
en blijven. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat ik hierin al heb
ingeleverd, ik sta niet meer zo dichtbij. Ik ben vertrouwen kwijt,
ook in mijzelf.
Er moet nu eerst veiligheid en rust komen,
ik moet dingen verwerken, bdsm staat op dit moment heel ver van me
vandaan. Het zal heus weer terugkomen, dat verlangen, de behoeftes,
maar nu niet. Nu voelt het dood en leeg aan van binnen. Toch probeer
ik om bezig te blijven met mijn site, weblog en Forum,
want ik realiseer me...als ik dat loslaat dan raak ik van dat bijzondere
stukje in mijzelf verwijderd. Het is verweven in de kern van wie ik
ben, het zal ongetwijfeld een rol spelen in de zaken die ik tegenkom
in mijn leven. De keuzes die ik maak, de mensen die ik vertrouw. Daarom
kies ik nu voor rust, teruggeworpen op mijzelf, alleen met mijn gedachten
en gevoelens en natuurlijk wel met de armen van goede vrienden om
me heen.
MisTique