Vanuit alle emoties en de heftigheid daarvan heb ik een beslissing genomen, ik laat bdsm los.
Ik hoor de cynica al zeggen dat dit vroeg of laat mij gaat opbreken, daar ben ik me van bewust.
Op dit moment heb ik het nodig een duidelijke keus te maken, kies ik voor het loslaten van bdsm dan kan ik ook alle emoties loslaten die gepaard gaan met het gemis dat ik de afgelopen maanden ervaren heb. Dan hoef ik niet meer te strijden om te proberen mijn partner duidelijk te maken wat ik nodig heb, dan hoef ik niet te leven met de stille verwachting dat er misschien toch iets veranderd, dan hoef ik geen hoop meer te hebben.

Mijn keuze is meer gericht op mijn partner en mijn kinderen dan mijzelf, dat is overgave van een ander soort. Ik zet een stukje van mijn eigen behoeftes opzij zodat zij niets verliezen. Mijn eigen verlies is gemakkelijker te dragen, ik kan mijn kinderen en mijn partner het verdriet niet aandoen om een andere keuze te maken. Een andere keuze zou betekenen kiezen voor bdsm, iets dat binnen deze relatie niet mogelijk is, buiten deze relatie niet geaccepteerd wordt. Dus laat ik het los, en daarmee laat ik meer los.
Mijn forum daarmee stop ik, dit weblog hou ik nog wel aan maar ik verwacht niet dat ik veel zal schrijven.