Hier op het weblog is het rustig, daarmee lijkt het misschien dat het in mijn leventje ook rustig is. Ergens klopt dat maar op een ander niveau ook weer niet. Ik merk dat ik met kleine stapjes en soms met grotere of snellere stappen nog steeds bezig ben met verwerken en ook met veranderen. Veranderen in de zin van weer dichter bij mezelf komen, leven vanuit mijzelf zoals ik ooit zo mooi bedacht als omschrijving voor mijn weblog.

Destijds kon ik echt niet vermoeden hoe dicht bij de waarheid die omschrijving was. Leven vanuit jezelf vraagt om moed, het is gemakkelijk om je te laten leven. Te laten leven door de dingen om je heen die je door de dag heen sturen, laten leven ook door de mensen in je leven. De invloed daarvan is groter dan soms zichtbaar is. Vanavond sprak ik een lieve vrouw die ik al lange tijd niet meer gesproken had, al een jaar of zes spreken we elkaar af en toe, sommige periodes is er intensief contact, soms is er jaren geen contact. Altijd wanneer we elkaar spreken zijn we in staat om in onze manier van communiceren de draad op te pakken. Ze hoefde niet de details uit te leggen van haar leventje nu voor mij om te begrijpen dat ze bezig was om zich los te maken van de veranderingen in haar zelf. Veranderingen waar ze zich deels wel deels niet bewust van was. Het gesprek met haar maakte me nog meer bewust van mijn eigen proces. Het proces van loskoppelen van de energie van de mensen op beïnvloeden. Soms is dat bijna niet te doen, ik kan denken dat ik me heb losgemaakt maar als die ander zich niet heeft losgemaakt blijft de energie stromen en die werkt als een soort magneet.

Ik weet dat dit misschien vaag kan klinken, heel eerlijk? Dat boeit me niet, voor mij is het duidelijk en wordt het steeds helderder. Ik kan het ook doortrekken naar bdsm en de verhoudingen en relaties daarbinnen. Eigenlijk wel naar elke vorm van relatie. Het draait om geven en nemen van energie, er wordt energie genomen zonder dat de ander door heeft dat deze energie wordt (weg) genomen. Uiteindelijk leidt dat tot het gevoel van compleet leeggezogen zijn, wat niet vreemd is want op energie niveau klopt dit.
Het moeilijke daarin heb ik altijd gevonden dat je het mensen niet kwalijk kunt nemen want vaak merken ze zelf niet dat ze die energie wegnemen, dus blijft er alleen maar over om af te bakenen. Je eigen energieveld zo beschermen dat de energie bij jezelf blijft.
Wat weer aansluit op leven vanuit jezelf, leven vanuit je eigen kern, leven vanuit je eigen energie. Die energie alleen laten samenvloeien met energie van een ander of anderen wanneer dat goed voelt.

Sinds ik gevoeliger ben voor energie, voel wat de invloed is van omstandigheden, gebeurtenissen en mensen op energie, zie ik ook beter wat er gebeurt met mijn eigen energie. Zie ik ook de invloed van mijn energie op anderen.

Vandaag was daar een mooi voorbeeld van. Na wekenlang best wel in mezelf gekeerd te zijn om te verwerken, wonden te laten helen, dichter bij mezelf te komen. Had ik vandaag een ‘dubbele’dag. Door privé omstandigheden was mijn energie gisteren compleet weg, het was zelfs vanmorgen bij wakker worden nog steeds ‘op’. Toch was er ook rust omdat ik eindelijk weer eens een dag had met wat meer tijd en ruimte voor mezelf. Op energie niveau heb ik dat kennelijk uitgestraald, het was merkbaar aan de mensen die contact met me zochten en de sfeer in die contacten. De sferen waren uiteenlopend, in het ene zat een loslaatproces, in het ander zat een loslaatproces én een dichterbij komen op een andere manier. Het gaf een heel bijzonder gevoel om dit vandaag allemaal zo bewust mee te maken en te zien.

Natuurlijk zette het me ook tot nadenken. Over die invloed en wat dat doet met energie en andersom, wat de invloed is van energie. Welke wisselwerking die tot stand brengt, wat dat doet met mensen in een relatie en verder doorgetrokken wat het doet in een D’s.
Tussen een Dom en sub is een sterke wisselwerking, die wisselwerking drijft op energie, wordt in stand gehouden en staat en valt met energie. Wat me daarin opvalt is dat ik vaak zie dat subs geneigd zijn te denken dat ze alleen maar moeten geven en daarin ook energie laten wegnemen bij zichzelf. Maar geven is niet energie weg geven of weg laten stromen, geven is ook openstellen en energie van die ander door je laten stromen. Energie laten samenvloeien.
In de relatie met Wanderer is dat iets dat ik telkens weer zie gebeuren en wat mij, en hem net zo, iedere keer opnieuw verwondert. We praten erover en kijken met de wetenschap die we nu hebben ook naar vorige relaties. Ik zie bij mezelf bekende patronen en ik zie ook de grote verandering die er nu is. Wat maakt dat dat in deze relatie zo compleet anders is?
Naar mijn idee is het meer dan een wisselwerking. Het is ook energie die vrijkomt wanneer we bij elkaar zijn en, hoe vreemd ook, wanneer we niet bij elkaar zijn. Op energie niveau voelen we de afstand vaak niet, eerder schreef ik al eens over de gesprekken die we soms hebben die nooit hardop worden gevoerd. In die gesprekken zijn vaak geen woorden of zinnen zoals ze in een verbale communicatie aanwezig zijn, het is een gesprek in en met energie. Een manier van communiceren die we van elkaar begrijpen en aanvoelen en waarin onze individuele en onze gezamenlijke energie sterker wordt. Wat weer een uitwerking heeft op de mensen om ons heen die aangesloten zijn op die energie, en een verandering teweegbrengt in hun energie en daarmee ook een verandering in henzelf.

Ik vind het echt heel bijzonder om dat te zien, ik weet ook dat een deel van die energie van mij wordt overgedragen via mijn site en via dit weblog. En dat er mensen zijn die, misschien zonder het zich bewust te zijn, in die energie duiken om op te laden. En dát vind ik dan een geweldig mooi gedachtengoed om deze gedachtengang mee af te sluiten.