Een overgave
Een pure overgave, je nam haar aan. Streelde haar zacht, gaf haar de pijn waarnaar ze verlangde, vulde de leegte met liefde. Liefdevol leidde je haar, slechts verbonden door zilveren schakels, blindelings volgde zij. Zicht was niet nodig, jouw stem wees de weg. Je handen waren de bakens, wat je gaf was het antwoord, de vraag belichaamde zij.
Je herkende de vraag, bespeelde haar met zachte dwang. Volgzaam gaf zij gehoor, boog haar hoofd en gaf meer dan haar lichaam.
Trots nam je bezit van wat reeds het jouwe was, liefdevol ontving je wat zij je telkens weer geven zou. Want liefde is voor haar een pure overgave, houden van is het durven beantwoorden van verlangens die voorbij grenzen van het normale bestaan gaan. Geven is het durven loslaten om samen te smelten met het Zijn. En het Zijn is een leeg bestaan zonder jou.
In een tijdloos moment nam jij het bestaan in je handen en streelde mijn Zijn, ik gaf jou haar, ik gaf jou mij, in al mijn kunnen, met al mijn onvermogens. In al mijn kracht, met al mijn zwaktes, onvoorwaardelijk en met grenzeloos vertrouwen vraag ik je..wees het centrum in mijn bestaan.
MisTique
29 oktober 2005