De vreemde in mij
Vol overgave gaf zij zich, ze volgde haar verlangen. Ze wilde meer, harder, verder. Voorbij mijn grenzen. En toch..ik volgde haar. Liet mijn grenzen achter me, ik was één met haar.
Haar verlangen werd de mijne, haar lust werd de mijne, haar honger naar meer werd de mijne.
Mijn verwarring deelde zij niet, mijn angsten kende ze niet, mijn onrust accepteerde ze niet.
Geen kreet van haar lippen toen de pijn zich vastbeet in mijn huid, geen spoor van emotie toen ze door mijn grenzen ging.
Haar volgzaamheid was puur en ik volgde haar.
Een brandende hitte, vurige striemen die mijn huid kleurden. Geen twijfels, slechts trots. Trots in wat ze gaf, trots in wat ze onderging. Het zwiepende geluid van de cane die neerkwam overstemde haar stilte ruimschoots, de hitte die achterbleef legde ze als een deken om mij heen. De pijn die door mijn lichaam danste streelde ze met een glimlach.
De vreemde in mij.
MisTique
22 mei 2005