Iets dat me de laatste dagen bezighoudt gaat over de impact van, ik ben bijna geneigd te zeggen stereotiepe, belevingen binnen bdsm. Ik heb het bewust niet over beelden al is het daar wel aan gekoppeld. Ik zie lijntjes, op diverse fronten.

Er heerst een gedachtengang dat subs gevormd dienen te worden, die zal vast niet onbekend zijn bij de lezers. Maar wat dacht je van het vormen van een Dominant? Dat komt veel meer voor, op een subtiel vlak, dan zichtbaar is. Dat zette me tot denken, hoe komt dat dan, waarom gebeurt dat?

Naar mijn idee is het een wisselwerking die geleid heeft tot een soort cultuur, binnen die cultuur zijn vaste patronen ontstaan, visies die worden overgedragen aan anderen en als leidraad worden gebruikt binnen de beleving van bdsm. Ik weet dat ik in mijn bericht op een generaliserende manier schrijf, natuurlijk bedoel ik het niet generaliserend, dit even voordat ik met mijn directe manier van schrijven mensen mogelijk zou kwetsen.

Ik zie dat er een grote groep subs is (vooral vrouwelijke subs) die een verwachtingspatroon hebben ten aanzien van hun Dom, of van hoe hun Dom zou moeten zijn. Daar waar ze verwachten dat een Dom hun grenzen respecteert leggen ze een grens van de Dom naast zich neer met opmerkingen als ‘Dat verandert nog wel’ , of ‘daar groei je nog wel in’, waarmee ze eigenlijk aangeven dat zoals de Dom op dat moment is niet voldoende is. Dat bevestigd voor mij dat er een verwachtingspatroon is. Eén van de herkenbare dingen die ik in dat patroon zie is dat er vanuit wordt gegaan dat de Dominant een vooruitziende blik heeft en bijna helderziend is. Hij weet beter dan de sub zelf wat zij wil, hij gaat subtiel (of niet subtiel) werken aan grenzen om deze te verleggen en als hij dat niet doet……dan stuurt de sub (meestal wel subtiel) zodanig aan dat hij die eigenschap ontwikkelt. Vervolgens eindigt de relatie tussen Dom en sub, de Dom begint aan een nieuwe relatie en vind het vanzelfsprekend dat hij weet wat goed is voor de sub, dat hij subtiel of niet subtiel grenzen gaat verleggen want dat is het patroon waarin hij terechtgekomen is. Is het dan gek dat het zo vaak voorkomt dat subs met verhalen komen over misbruik, mishandeling en manipulaties? Ik denk het niet.

Want de lijn tussen een grens verleggen en over een grens gaan is vaag. Ervan uit gaan dat het verleggen van een grens in het belang is van de sub is nogal een arrogante instelling. Het is de sub zelf die dat bepaalt, maar wat als zij de mening is toegedaan dat het aan de Dom is om te bepalen wat goed voor haar is en wat niet? Dan wordt alles nog vager, dan krijg je Dominanten die niet goed weten waar ze mee bezig zijn, dan vergroot je het speeldveld van de wannabee dominanten die inspelen op dat denkbeeld dat bij subs heerst om in hun eigen behoeftes (die van de wanabee dominanten dus) te kunnen voorzien.

Wat zou het er anders uitzien wanneer een nieuwkomer in bdsm gesprekken heeft met anderen en daarin vragen krijgt die hem/haar tot nadenken zetten. In plaats van uitleg over hoofdletters, collars, regels en straffen en hoe deze toe te passen om zo een goede Dominant te worden. Juist door die manier van informeren van nieuwkomers en onervaren bdsm-ers werk je mee aan het creeëren en in stand houden van een cultuur waarbinnen weinig tot geen ruimte is voor individuele ontwikkeling. Waarin niet meer wordt nagedacht, waarin door subs weinig tot geen verantwoording wordt genomen voor eigen welzijn, mentaal, fysiek en emotioneel. Waar door Dominanten wordt ‘gespeeld’ zonder verantwoording te nemen voor de impact van hun daden. Kortom…het hek is van de dam.

Enigszins cynisch bedacht ik me bij die laatste zin:

“Het mooie is dat je dan wel een vrij speelveld hebt”

Nu is dat vrije veld iets wat ik iedereen toewens. Een veld met ruimte voor individuele groei, een plek waar je tot inzichten komt ten aanzien van je eigen persoonlijke beleving van bdsm en je je eigen gevoel durft te volgen, verder durft te kijken dan de standaard beelden en je niet optrekt aan de gangbare beelden. En daarmee patronen doorbreekt.