De connectie missend tussen woord en gevoel
In woorden kan ik het uitspreken, wat ik voel, wat ik verlang, dat ik verlang.
In gevoel kan ik het niet uiten. Iets blokkeert me.
Wanneer ik wil laten zien dat ik me aan je wil overgeven laat mijn gedrag het tegenovergestelde zien.
Wanneer ik wil laten zien dat ik van je hou zeg ik die dingen die je daaraan laten twijfelen.
Wanneer ik je wil vertellen dat ik van je hou, zwijg ik.
Wanneer ik zwijg word ik overstemd door het stille verdriet.
Het verdriet dat ik niet kan uitdragen, de gevoelens en gedachtes die ik niet kan uiten.
Verbittering overschreeuwt alles.
In gedachten zeg en schrijf ik alles, uit ik mijn booscheid, mijn onmacht, de pijn.
Maar ook het verlangen.
In woord onderstreep ik dat niet.
Integendeel, ik doe er alles aan het te ontkennen.
Te pijnlijk.
Te pijnlijk toe te geven dat ondanks alles ik van je hou.
Ondanks alles ik me aan je wil overgeven.
Ondanks alles ik je vertrouw, met wat reserve dat wel, maar toch..het is er. Dat vertrouwen.
Alleen ik kan het niet meer uiten.
De connectie lijkt te zijn verdwenen tussen woord en gevoel, tussen laten zien wat ik voel, denk en wil en wat ik uiteindelijk laat zien.
MisTique
6 juni 2005